Podstawowe informacje na temat węchu

wech-1

Data aktualizacji: środa, Czerwiec 21, 2017

Węch, zwany także powonieniem jest jednym z dwóch zmysłów chemicznych. Drugim jest smak. Węch jest jednym z najstarszych zmysłów. Ogólnie przyjąć można, że działanie węchu polega na wykrywaniu zapachów, czyli ich detekcji, a także na rozpoznawaniu bodźców, którymi są cząsteczki określonych związków chemicznych, czy ich mieszanin, które nazywa się odorantami. Na początku ubiegłego wieku zaczęto wysuwać liczne hipotezy, odnoszące się do tego, w jaki sposób następuje detekcja oraz jak rozpoznać bodźce chemiczne przez węch. Na bazie licznych teorii wysunięto przede wszystkim to, że dzięki takiemu a nie innemu rozgałęzieniu dendrytów jedna komórka węchowa może przekazać informacje o pobudzeniu pozostałym komórkom układu nerwowego. Przekaz owego sygnału następuje w synapsach. Ewoluował wraz z rozwojem układu nerwowego. Węchomózgowie to jedna z części kresomózgowia, pokryta grubą warstwą pofałdowanej kory. Sygnały o pobudzeniu komórek węchowych odbierane są przez analizator węchowy. Receptory węchowe znajdują się zaś w komórkach nabłonka dróg oddechowych. Z receptorów impuls nerwowy jest bezpośrednio przekazywany do opuszki węchowej, która znajduje się poniżej płatów czołowych kory mózgowej. Po selekcji zapachów odbywa się analiza rozkładu pobudzeni w korze węchowej, czyli rozpoznanie rodzaju zapachu, bardzo często na zasadzie podobieństwa do zapamiętanych już wcześniej wzorów. Na bazie tego zaś mogą się u człowieka pojawić stosowne emocje, które będą albo pozytywne albo negatywne. Dzięki sprawnemu węchowi mamy tę możliwość rozpoznawania zapachów. Niestety czasami ludzie mają zaburzenia węchu lub jego całkowitą utratę. Powodem tego mogą być stosowane różne leki, urazy głowy czy inne czynniki. Niestety obecna medycyna nie jest w stanie zawsze umożliwić przywrócenie węchu. Arystoteles był pierwszą osobą, która próbowała sklasyfikować zapachy według pewnej hierarchii. Obecnie zostało to zaniechane.