Synapsa

foto3

Data aktualizacji: czwartek, Marzec 2, 2017

W układzie nerwowym występuje pewna struktura zwana synapsą. Koncepcję synaptycznej budowy układu nerwowego stworzył pod koniec dziewiętnastego wieku Santiago Ramon y Cajal. To właśnie on zauważył, że neurony nie łączą się ze sobą w jedną wielką sieć, lecz są zupełnie odrębne. Zauważył również, że pomiędzy ich prawie stykającymi się końcówkami istnieją przerwy- synapsy. Jest to połączenie z aksonem wcześniejszej komórki i z dendrytem komórki następnej. Inaczej mówiąc jest to miejsce stykania się ze sobą błony komórkowej zakończenia aksonu z błoną komórkową drugiej komórki. Impulsy pokonują tę przerwę dzięki neuroprzekaźnikom. Są to cząsteczki sygnalizujące neuronowi postsynaptycznemu, że do zakończenia neuronu presynaptycznego dotarł potencjał czynnościowy. To w części presynaptycznej znajdują się pęcherzyki synaptyczne, w których zgromadzony jest neuroprzekaźnik. Błonę komórkową neuronu przekazującego impuls nazwano błoną presynaptyczną zaś błona komórkowa neuronu odbierającego impuls nosi nazwę błony postsynaptycznej. Wyróżnia się dwa podstawowe typy synaps. Pierwsza z nich to synapsa stykowa, gdzie impuls elektrochemiczny zostaje przekazany bezpośrednio z jednej błony na drugą. Druga z nich to synapsa chemiczna, która umożliwia przekazanie impulsu z jednej komórki do drugiej.  W jej obrębie wyróżniamy trzy rodzaje, a mianowicie synapsę ruchową, gdzie impuls przekazywany jest z komórki nerwowej do komórki mięśniowej, synapsę wydzielniczą między komórką nerwową a gruczołem oraz synapsę elektryczną między komórką nerwową a komórką nerwową. Synapsa to miejsce, w którym przekazywany jest impuls nerwowy z jednego neuronu na drugi. Przekazuje również impuls na narząd wykonawczy. Synapsy można podzielić ze względu na połączenia synaptyczne. Dzielimy je na synapsy: nerwowo-nerwowe, nerwowo-mięśniowe i nerwowo-gruczołowe. Kiedy impuls nerwowy dociera do aksonu, to powstaje mediator. Ta substancja wnika do przestrzeni synaptycznej i drażni receptory.