Unerwienie serca

krwionosny-6

Data aktualizacji: środa, Czerwiec 21, 2017

Unerwienie serca jest dwojakiego rodzaju, współczulne i przywspółczulne. Jeśli chodzi o unerwienie współczulne, to zapewniają je: nerw sercowy szyjny górny odchodzący od zwoju szyjnego górnego, nerw sercowy szyjny środkowy odchodzący od zwoju szyjnego środkowego, nerw sercowy szyjny dolny od zwoju szyjnego dolnego oraz nerwy sercowe piersiowe. Z kolei, unerwienie przywspółczulne serca gwarantują: gałęzie sercowe górne od części szyjnej nerwu błędnego, gałęzie sercowe piersiowe od części piersiowej nerwu błędnego oraz gałęzie sercowe dolne od nerwu krtaniowego wstecznego. Dlatego specjaliści zajmujący się układem krążenia różnicują unerwienie współczulne, wtedy, kiedy jest mowa o nerwach oraz unerwienie przywspółczulne, kiedy mówi się o gałęziach. Nerwy oraz gałęzie mogą ułożyć się w dwie grupy: powierzchowną, czyli obejmującą nerwy współczulne. Jest to splot sercowy powierzchowny oraz głęboką. Są to gałęzie przywspółczulne oraz chodzi o splot sercowy głęboki. Sploty te przechodzą wzajemnie w splot wieńcowy lewy i prawy. To w nich występuje sporo zwoi sercowych, gdzie następuje przełączenie przywspółczulnych włókien przedzwojowych na zazwojowe. Jeśli chodzi o podział czynności, to unerwienie współczulne przyspiesza rytm pracy serca, a unerwienie przywspółczulne zwalnia ten rytm. Dlatego oba te rodzaj unerwienia są w takim samym stopniu ważne. Nie można bagatelizować roli żadnego z nich, gdyż wykazują oddziaływanie, kiedy chodzi o tempo, w jakim pracować będzie serce każdego dnia. Nasze serce jest bardzo dobrze unerwionym narządem. Unerwiają go włókna nerwowe wegetatywnego układu współczulnego. Układ nerwowy ma wpływ na czynność naszego serca poprzez zmianę siły jego skurczów, częstotliwości skurczy, przewodzenia stanu czynnego i pobudliwości. Zakończenia nerwów współczulnych produkują acetylocholinę, która ma właściwości odwrotne od tych, co ma noradrenalina.