Rozpoznanie i leczenie skoliozy

kosci-2

Data aktualizacji: poniedziałek, Marzec 20, 2017

Skoliozę przede wszystkim pozwalają stwierdzić: badanie ortopedyczne oraz radiogramy kręgosłupa. Najczęściej w tym celu wykonywane są zdjęcia w projekcji przód tył oraz w pozycji bocznej. Dokładna analiza pozwala na stwierdzenie, jak przebiegać ma leczenie, określa stopień zaawansowania oraz rokowania odnośnie pacjenta. Przy tym istotna jest identyfikacja wygięcia pierwotnego i wtórnego. W początkowej fazie choroby skrzywienie jest trudne do zauważenia. Skolioza ma tendencję do zwiększania się wraz ze wzrostem dziecka, dopiero wtedy więc staje się coraz bardziej zauważalna. Pojawiają się: nierówne ustawienie barku, uwypuklenie biodra lub głębokie uwypuklenie talii. Dalszy wzrost powoduje nasilenie się tych objawów, a także asymetrię tułowia. Szybkość postępowania skoliozy uzależniona jest od indywidualnego pacjenta i przede wszystkim jego okresu wzrostu. Postęp skrzywienia zależny jest także od samego typu skoliozy. Specjaliści nie ukrywają, że leczenie skoliozy należy do jednego z trudniejszych problemów ortopedii. Celem takiego leczenia jest likwidacja lub zmniejszenie występującego skrzywienia. Kiedy zaś jest to nieosiągalne, hamuje się postęp dalszego skrzywienia. Zależnie od wieku pacjenta i stopnia skrzywienia stosuje się leczenie operacyjne bądź też zachowawcze. Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu długotrwałych ćwiczeń siłowych i siłowo ? wzmacniających, zarówno w grupie, jak i wykonywanych indywidualnie. Szczególnie poleca się też pacjentom chodzenie na basen. Skolioza to inaczej boczne skrzywienie kręgosłupa i może okazać się wrodzoną wadą kręgosłupa. Skolioza to ponad 60% wszystkich przypadków wady kręgosłupa. Często również razem z nią mogą występować inne wady np. wrodzone wady serca. Występuje również skolioza idiopatyczna i skolioza zwyrodnieniowa. Ta pierwsza występuje u dzieci i przyczyny jej pojawienia są nieznane. Skolioza zwyrodnieniowa pojawia się na skutek zwyrodnienia stawów międzykręgowych.