Stany patofizjologiczne

termo3

Data aktualizacji: środa, Czerwiec 21, 2017

Ośrodek termoregulacji w organizmie ludzkim odpowiedzialny jest za ustalenie odpowiedniej temperatury, a także podjęcie decyzji mających na celu ustalenia co do działania albo do jej obniżenia albo podwyższenia. W przypadku, kiedy człowiekowi przydarzy się jakakolwiek infekcja, naturalnie temperatura jego ciała wzrasta. Oznacza to jedynie tyle, że ośrodek termoregulacji podwyższa swój tak zwany ?set point? na wyższy. Występuje wówczas hipotermia, kiedy to intensywnie produkowane jest ciepło. Objawia się to między innymi drżeniem mięśni. Stan ten utrzymuje się do momentu osiągniecia przez organizm takiej temperatury, jaką wyznaczył ośrodek termoregulacji. Jeżeli zostaną podane leki przeciwgorączkowe, to ?punkt nastawczy? obniży się. Wówczas do czynienia mamy z chwilową hipertermią. Intensywna utrata ciepła może objawiać się poprzez pocenie. Inne stany, jakie wyróżnia się, kiedy mówimy o stanach patofizjologicznych odnośnie ośrodka termoregulacji to gorączka oraz anapireksja. Anapireksja różni się od hipertemii, ponieważ pojawia się ona, kiedy chodzi o dobroczynne zagospodarowanie tlenu, przykładowo w warunkach wysokogórskich. Wtedy to stan korzystny dla organizmu. Organizm stara się wtedy kontrolować temperaturę, jaką narzucił ośrodek termoregulacji. Hipertermia i hipotermia to stany, które są najbardziej niebezpieczne dla zdrowia człowieka. Dobrze mieć chociaż minimalne pojęcie o tych poszczególnych stanach, by można było podjąć odpowiednie działania, kiedy nam się przytrafią. Strukturą nerwową, która odpowiada za ustalanie odpowiedniej temperatury jest ośrodek termoregulacji. Podejmuje on decyzję o działaniach, które mają obniżyć lub podnieść temperaturę. Ośrodek termoregulacji kontroluję temperaturę, która została narzucona organizmowi w czasie gorączki i anapireksji. Hipotermia jest stanem, który niezależnie od narzucanej temperatury nie jest zdolny do utrzymania ciepła.